Erland Galjaard verlaat RTL

b_250_200_16777215_00_images_caravt.jpg  RTL maakt bekend dat algemeen programmadirecteur Erland Galjaard heeft besloten per 1 mei aanstaande na 21 jaar RTL te verlaten. Galjaard stapt per 31 maart uit de dagelijkse operatie en rondt na die tijd een aantal lopende projecten af. Voordat Galjaard zijn volgende stap bepaalt, last hij een creative sabbatical in om zich te richten op eigen projecten op het gebied van onder andere drama, gezondheid en muziek.

Erland Galjaard: “Het TV vak is het mooiste vak dat ik ken. Het is heel afwisselend en creatief . Je ontmoet kundige vakmensen waar je dagelijks mee omgaat. Dat heeft alles bij elkaar een intense impact . Daar staat een grote verantwoordelijkheid tegenover die soms alles beheerst."

Voordat Erland Galjaard een volgende fase in zijn carriëre overweegt neemt hij nu rustig de tijd zijn eigen creatieve projecten te ontwikkelen die zich bezig houden met drama, gezondheid en muziek. Het is volledig duidelijk dat sommige mensen zich niet laten meeslepen door de hecktiek van een overdrukke maar geweldige baan. Zij zijn een goed voorbeeld voor anderen die zich door zo'n mallemolen laten meeslepen en er niet even uit durven stappen.

Maar dit is het tijdperk van éducation permanente zoals professor Henri Van Praag al in de vorige eeuw introduceerde. Een nieuwe levensstijl waarin mensen niet in één voor-geframed traject tot bloei komen en eveneens voor-geframed moeten afnokken richting treurige situaties in de zin van ouder-oud-afgedaan. Vroeger waren mensen van 40 vaak al een beetje 'bejaard' en aan het stoppen met van alles. Het is allemaal nu gunstig vooruit gegaan.

Iedereen kan nu de kans krijgen steeds weer na een al dan niet geslaagde werkperiode opnieuw te ontspannen op welke wijze ook. En zich te heroriënteren. Het is juist één van de grote winsten van ons sociale systeem dat iedereen op eigen manier daarna weer met andere activiteiten een volgende route kan inslaan.

Niemand wil het natuurlijk graag meemaken om op een heel andere manier mogelijk van anderen afhankelijk te worden. Of een periode van grote onzekerheid tegemoet te gaan. Toch liggen hier ook nieuwe kansen. Nu laad ik de verdenking op me dat er geen begrip zou bestaan voor ouderen die door ontslagen niet meer in hun werkveld terecht kunnen. Omdat hun werk niet meer bestaat of omdat ze te duur zijn geworden.

Geld moet daarna soms dan heel moeilijk terug worden verdiend. En je hebt toch steeds minder budget. Soms is dat een diepe neergang. Maar je kunt wel altijd iets voor anderen betekenen en dat krijg je meestal ook terug . Misschien moet je hulp vragen en krijg je minder dan je wilt. Maar voor iedereen zijn er ook onbetaalde projecten mogelijk ten nutte van de gemeenschap waarop je wel veel zelfrespect kan baseren.

Misschien is het best leuk om eerst minister en dan buschauffeur te zijn. Of na tv-omroeper trambestuurder. Zo leer je in ieder geval het echte leven van alledag kennen. Alles bij elkaar: een nieuwe route... nieuwe kansen.