Bij een schilderij van Şahika Çağlar: het leven als een sprookje
Soms is het leven als een sprookje ... Heel even slechts.
Een stille harmonie van verbeelding.
Op het eerste gezicht lijkt het schilderij van Şahika Çağlar licht en dromerig: een vrouw met gesloten ogen, een golvende jurk, bloemen in haar haar.
Maar wie langer kijkt, ziet iets anders.
Deze figuur is geen portret, geen pop. Ze staat voor iets dat in iedereen leeft: het innerlijke droomleven dat mensen overal ter wereld met zich meedragen.
De kunstenaar brengt die laag naar voren. Niet als versiering, maar als richting.
In de kleuren, in de penseelstreken, in de ruimte rond de figuur zindert iets van herkenning. Want ook al dromen we allemaal anders, de bron wordt gedeeld.
Dit werk vraagt niet om uitleg, maar alleen om herinnering.
AAN DE DROMEN DIE WE DRAGEN - ZELFS ALS WE WAKKER ZIJN ...









