Even Er Tussendoor: Sometimes You Are One Thing or the Other
Op een mooie zonnige Pinksterdag werden alweer enthousiast berichten uitgewisseld. Zelf was ik laat opgestaan en vroeg me af wat er eigenlijk op het programma stond. Ik was nog niet eens echt belklaar maar de apps stroomden al binnen terwijl ik rustig mijn thee dronk.
Vroeger hing ik meteen aan de telefoon maar tegenwoordig vind ik niks doen soms heerlijk ontspannen. Toch weet je ook dat mensen nu snel antwoord verwachten. Stressen over van alles en nog wat gaan we niet doen, maar het blijft een grote omschakeling: van vroeger naar nu, van stilte naar voortdurende bereikbaarheid.
Eén vriendin, die graag experimenteert met nieuwe smaken, stuurde een “recept om de potentie te verhogen”. Hoewel onze bezoekers daar niet direct om gevraagd hadden, keek ik toch belangstellend waar het op neerkwam. Een explosieve mix van fijngesnipperde uien en knoflook, aangevuld met een beetje ginseng, zou zorgen voor alles waar je je op verheugt.
Een andere vriendin had juist een totaal andere stemming.
“De mensen van nu zijn zo ontevreden,” schreef ze. “Ik snap er niets meer van.”
Ik haastte me haar te vragen wat er gebeurd was. Na een lang verhaal over nare, veeleisende kinderen kreeg ik bijna het gevoel dat ik haar volledig gelijk moest geven.
Maar even later liep ik naar de voorkamer en keek naar een paar prachtige roze rozen die nieuwsgierig mijn raam binnen leken te kijken vanuit de boog rond het portiek en de voordeur.
Ik dacht:
*Is alles in de wereld tegenwoordig superspannend… of juist een hopeloze puinhoop?*
Of…
Ik rommelde wat tussen de papieren op tafel en vond aantekeningen die ik eerder had gemaakt. Misschien was ik toen al in hetzelfde soort gedachte verzeild geraakt.
Er stond:
“Sometimes you are one thing or the other.
But being both… that’s exhausting.
Being everything… and nothing…
... It breaks my heart…”
Het was een ontroerende gedachte. Maar wat doe je eigenlijk met zulke gevoelens?
Toen zag ik dat er een oude liedtekst onder lag die ik jaren geleden met zoveel plezier had opgeschreven. Een song van Nancy Wilson, geschreven door Curtis Lewis.
"Never felt the softnesws of his tender kiss
Do'n't know of he's weak or strong
All I know he is in ev'ry dream I dream
all night long
When I sleep he tells me he 's in love with me
and how much he needs me to be near
But at best a dreamis juist an fantasy
If I touch his hand , he 'll disappear
No, no, no
I don't want a love that's just a memory
Fate how could you be so wrong
Now i got to find the man who's haunting me
all night long
Now i got to find the man who's haunting me
all night long