KYMANI KIJKT ROND: De wasmachine die alles wist
DOOR: KYMANI / - 6 juni 2026 - SPECIALE PRODUCTIES - Vanmorgen stond ik naar een nieuwe wasmachine te kijken.
Dat klinkt niet als een groot avontuur, maar tegenwoordig hebben die dingen meer programma's dan sommige politieke partijen standpunten hebben.
Terwijl ik naar al die knopjes keek, moest ik denken aan een persbericht dat ik vroeg in de ochtend op de redactie had binnen gekregen. Daarin voorspelde een AI-deskundige dat de bekende Google-zoekbalk binnen afzienbare tijd niet meer zal werken zoals we hem nu kennen. I
n plaats van zelf zoeken, zouden slimme assistenten steeds vaker voor ons gaan bedenken wat we willen weten, kopen of bezoeken.
Ik gooide een paar kledingstukken in de trommel en dacht aan vroeger. Toen moest iemand zelf bedenken wat er met een kledingstuk moest gebeuren. Nu lijkt het alsof de machine zegt: "Kom maar hier. Ik regel het wel."
Benji vond dat ik me aanstelde. "Dat heet vooruitgang," zei hij.
Dat kan wel waar zijn natuurlijk.
Maar volgens die deskundigen gaat kunstmatige intelligentie straks véél meer doen dan de was.
Je zoekt geen huis meer. De computer zoekt het. Die weet wat jij je kunt permitteren.
Je zoekt geen concert meer. Ben je gek? De computer kent je smaak en zoekt het.
Je zoekt geen schoenen meer. De computer bestelt ze alvast.
Benji keek me aan. Met zo'n gezicht van 'waarom zo moeilijk doen'.
"Dat scheelt toch een hoop gedoe?"
Daar heeft hij gelijk in. Toch bleef ik naar die draaiende trommel kijken.
Niet omdat ik tegen nieuwe dingen ben. Integendeel.
Ik vind het prachtig wat mensen allemaal kunnen bedenken.
Maar opeens vroeg ik me iets af. Ieder mens is méér dan wat hij alleen maar doet.
Datzelfde geldt ook voor een organisatie. Voor een krant.
Een museum. Een winkel. Een bedrijf.
Je kunt hun identiteit niet fotograferen. Toch is die er.
Ze kunnen groeien. Ze veranderen. Ze maken fouten.
Ze krijgen soms een schop.
En soms verrassen ze iedereen. Net als mensen.
"Benji," vroeg ik, "denk jij dat een computer ooit alles kan weten?"
Hij haalde zijn schouders op.
"Misschien."
"Ook waarom iemand een omweg neemt?"
"Als je dat wat wil weten kun je het toch gewoon vragen?"
"Nee," zei ik. "Ik bedoel die andere omweg. Die waarvan je pas later begrijpt waarom je hem nam."
Benji dacht even na.
" Zomaar onverwacht iets totaal anders doen... Dat is zo ongrijpbaar. Komt voor maar veel mensen hebben er moeite mee."
De wasmachine piepte. Klaar. De machine had alles weer keurig geregeld.
Helemaal prima. Maar sommige dingen laten zich niet programmeren.
Nieuwsgierigheid. Karakter.
Een onverwachte ontmoeting.
Of dat vreemde gevoel waardoor je ineens een andere straat inslaat en daar precies vindt wat je niet zocht.
Misschien is dat de reden waarom mensen die zich liever niet aan allerlei geweldige programma's houden soms zo interessant zijn.
En waarom organisaties dat ook kunnen zijn.
Zelfs in een wereld waarin machines steeds slimmer worden. 🌷