Sri Lanka-vonnissen zetten Pakistan onder druk
WORTHY NEWS/DE COUTUREKRANT – 28 september 2026 – COLOMBO/LAHORE — De veroordeling van vijftien mannen voor de paasaanslagen in Sri Lanka roept opnieuw vragen op over de rechtsgang na geweld tegen christenen in Pakistan.
Christelijke organisaties vragen zich af of daar werkelijk iedereen wordt opgespoord die aanslagen beraamde, financierde of mogelijk maakte.
Een rechtbank in Sri Lanka veroordeelde op 22 september vijftien mannen voor hun aandeel in de voorbereiding en uitvoering van de gecoördineerde paasaanslagen van 2019. Kerken en luxehotels werden getroffen. Meer dan 260 mensen kwamen om het leven en honderden raakten gewond.
De rechtszaak duurde ruim vijf jaar. Negen verdachten werden vrijgesproken. De vijftien veroordeelden kregen gevangenisstraffen van 200 tot 260 jaar.
Op Paaszondag, 21 april 2019, troffen zelfmoordaanslagen drie kerken en drie luxehotels. Christenen waren bijeen voor kerkdiensten en vieringen.
De daders waren extremisten die zich door Islamitische Staat lieten inspireren.
Ook hoge functionarissen werden in Sri Lanka verantwoordelijk gehouden voor het falen van de veiligheidsdiensten.
Voormalig politiechef Pujith Jayasundara en voormalig secretaris van het ministerie van Defensie Hemasiri Fernando kregen in juli de doodstraf wegens criminele nalatigheid.
Zij zouden waarschuwingen vooraf niet hebben opgevolgd. Sri Lanka heeft sinds 1976 geen doodstraf voltrokken.
De uitspraken brengen Sardar Mushtaq Gill, oprichter van de christelijke organisatie LEAD Ministries, op de vraag of Pakistan even vasthoudend optreedt na aanslagen op christenen.
Gill vraagt zich af of onderzoeken daar verder gaan dan het vinden en arresteren van individuele uitvoerders. Volgens hem moet ook worden vastgesteld wie aanslagen bedacht, financierde, wapens of explosieven leverde, daders rekruteerde en de logistiek regelde.
Pakistan werd de afgelopen jaren getroffen door meerdere grote aanslagen op christenen.
Op 22 september 2013 vielen twee zelfmoordterroristen gelovigen aan die na een zondagsdienst de All Saints Church in Peshawar verlieten. Meer dan tachtig mensen kwamen om en ruim honderd raakten gewond. Het was één van de dodelijkste aanvallen op de christelijke minderheid in Pakistan.
Minder dan twee jaar later, op 15 maart 2015, werden Christ Church en de katholieke St. John’s Church in de wijk Youhanabad in Lahore getroffen. Christenen waren er voor de zondagsdienst. Minstens zestien mensen werden gedood en tientallen raakten gewond.
Onder de doden waren ook twee moslimbeveiligers die de kerken beschermden.
Na die aanslagen ontstonden protesten en vergeldingsgeweld. Twee moslimmannen die door een woedende menigte van betrokkenheid werden verdacht, werden gedood en hun lichamen werden verbrand.
Op Paaszondag 27 maart 2016 ontplofte een bom in Gulshan-e-Iqbal Park in Lahore. Gezinnen waren er bijeen voor de feestdag. Meer dan zeventig mensen kwamen om het leven en honderden raakten gewond. Veel slachtoffers waren vrouwen en kinderen.
Jamaat-ul-Ahrar, een afsplitsing van de Pakistaanse Taliban, eiste die aanslag op. De groep noemde christenen die Pasen vierden uitdrukkelijk als doelwit. Omdat het park vol was, werden ook veel moslims slachtoffer. Volgens organisaties die christenen bijstaan, verandert dat niets aan het motief dat de groep zelf bekend maakte.
Pakistaanse autoriteiten zeggen dat zij aanslagen hebben onderzocht en vermoedelijke militanten hebben gearresteerd. Gill blijft er echter bezorgd over dat velen die verantwoordelijk waren voor geweld tegen christenen uiteindelijk aan vervolging ontkomen.
Voor hem laat Sri Lanka zien dat een onderzoek naar een grote terroristische aanslag niet mag eindigen zodra de directe daders zijn gevonden. Ook jaren later moet worden gezocht naar de mensen die achter hun staan en naar overheidsfunctionarissen die waarschuwingen negeerden.
Voor nabestaanden en overlevenden gaat het om meer dan bewaking bij een kerkdeur. Zij willen weten of de rechtsstaat bereid is recht te doen, ook wanneer een aanslag al jaren geleden plaatsvond.
Terwijl Sri Lanka nog altijd de gevolgen draagt van het bloedbad met Pasen, hopen christelijke organisaties dat de nieuwe veroordelingen ook elders in Zuid-Azië de aandacht terugbrengen naar mensen die lijden onder wat zij meedogenloos islamistisch geweld noemen.
Voor kwetsbare christelijke gemeenschappen gaat het niet alleen om extra bewaking bij een kerkdeur. Zij willen dat hun doden niet worden vergeten en dat ook na jaren wordt gezocht naar allen die deze aanslagen bedachten, betaalden en mogelijk maakten.