Liesbeth Mekkering op de show van Sheila de Vries
Eén van de zeer gewaardeerde gasten tijdens de show van Sheila de Vries was Liesbeth Mekkering. Zij had een plek vlak bij de catwalk. Praktisch en prettig voor deze stoere vrouw, die na een val van haar jachtpaard in het ziekenhuis belandde en daar ontdekte dat zij vrijwel niet meer kon bewegen.
Ze bleek een incomplete dwarslaesie te hebben en was grotendeels verlamd. Wat volgde was een lange en zware periode van revalidatie. Maar haar doorzettingsvermogen is indrukwekkend en onvermoeibaar. Het bracht haar verder dan alleen haar eigen herstel. Het werd uiteindelijk ook van veel betekenis voor vele anderen.
In Nederland leven naar schatting tussen de 10.000 en 15.000 mensen met een (incomplete) dwarslaesie. Net als Liesbeth staan zij dagelijks voor de uitdaging om opnieuw verbinding te vinden met hun lichaam. Vaak een eenzame strijd.
Via haar zoon Derck kwam Liesbeth in aanraking met de Lokomat: een geavanceerde looprobot die mensen met een beperking helpt om opnieuw bewegingspatronen te trainen.
De resultaten zijn wetenschappelijk onderbouwd, maar de behandeling wordt niet vergoed door zorgverzekeraars.
Liesbeth zag wat het met mensen deed. De hoop die terugkeerde. Het gevoel van contact met het eigen lichaam ook al was het soms maar even. Dat bracht haar ertoe een Stichting op te richten met een helder doel: in elke provincie van Nederland een looprobot plaatsen.
Een ambitieus plan, want de kosten bedragen circa drieënhalve ton per apparaat. Toch heeft zij inmiddels een brede groep supporters om zich heen verzameld.
“Natuurlijk heb ik ook mijn zware dagen,” zegt Liesbeth. “Maar ik ga door.”
Ze blijft zich inzetten voor haar missie:
“Het is wetenschappelijk aangetoond hoe belangrijk de Lokomat is voor duizenden mensen. Steeds meer bedrijven willen bijdragen. We moeten ervoor zorgen dat deze technologie toegankelijk wordt, zodat mensen weer kunnen staan, bewegen — en misschien zelfs weer leren lopen.”
Ze zag het zelf gebeuren: kleine stappen en soms grote vooruitgang. Maar vooral: hoop.
“Dat zijn heel emotionele momenten,” vertelt ze.
“Ik blijf geloven in wat we doen. Deze Stichting kan levens veranderen.”