Het vrije geluid: Eerste Baakse Beek Kunst Biënnale 2026
DOOR: KYMANI / - 12 juni 2026 - REDACTIE SPECIALE PRODUKTIES - "Benji, kom eens kijken."
"Waarnaar?"
"Dat weet ik nog niet."
Ze stonden op de redactie naar een foto te kijken. Op een grasveld stonden vijf felgekleurde pilaren. Er waren paraplu's. Er was een meneer met een lint. Er was iemand in een groen pak. Er was duidelijk iets onthuld.
Of misschien juist niet.
"Wat is het?" vroeg Benji.
Kymani kneep zijn ogen samen.
"Volgens mij kunst."
"Waar zie je dat aan?"
"Omdat niemand erbij uitlegt waar het voor dient."
Benji knikte. Dat vond hij een sterk argument.
Ze keken nog eens.
De pilaren stonden er een beetje bij alsof ze op de bus wachtten. De ene was groen, de andere geel, dan rood en blauw. Het leek op een vergadering van opgewekte boomstammen.
"Misschien zijn het bakens," zei Benji.
"Waarvoor?"
"Geen idee."
"Dan zijn het goede bakens."
Een tijdje bleef het stil.
"Die meneer met die paraplu lijkt belangrijk," zei Benji.
"Dat moet wel. Mensen met een paraplu in de regen zijn normaal. Mensen met een paraplu tijdens een onthulling zijn bestuurders."
"En die persoon in het groene pak?"
"Dat is waarschijnlijk de geest van het kunstwerk."
"Bestaat dat?"
"Bij kunst wel."
Benji keek nog eens aandachtig.
"Weet je wat ik gehoord heb?"
"Nee."
"Dat dichters hebben meegeholpen aan dit project."
"Dat verklaart veel."
"Hoezo?"
"Nou, dichters maken vaker dingen die je eerst niet begrijpt en later misschien wel."
"Volgens de makers zou je er rustiger van kunnen worden."
Kymani keek opnieuw naar de gekleurde zuilen.
"Rustiger?"
"Ja. Omdat mensen tegenwoordig zoveel prikkels krijgen."
Daar dacht Kymani even over na.
"Dat zou best kunnen."
"Meen je dat?"
"Waarom niet? Mensen gaan ook naar het strand kijken, terwijl de zee niets verkoopt. En ze kijken naar wolken zonder dat er een gebruiksaanwijzing bij zit."
Benji moest lachen.
"Dan zijn deze pilaren misschien een soort wolken op stokjes."
"Zie je wel," zei Kymani. "Nu klink jij als een dichter."
Ze bleven nog even naar de foto kijken.
"Wat denk je dat het betekent?" vroeg Benji.
Kymani haalde zijn schouders op.
"Geen idee."
"En toch sta je ernaar te kijken."
"Precies."
Benji grijnsde.
"Een hoogst interessanterig niks."
Kymani schudde zijn hoofd.
"Of misschien een herinnering dat niet alles ergens voor hoeft te zijn."
En daarna liepen ze naar de koffieautomaat. Want over rust in je hoofd kun je lang praten, maar koffie en een koekje helpt soms ook. 😊