Even Er Tussendoor – De celebrity in hart en nieren
Wat een mooie witte wereld vandaag ...
Eileen komt, ondanks de sneeuw, even langs. Ze vertelt dat ze zich niet zo goed voelt. Ze is kunstenares en maakt naast haar eigen werk ook objecten in opdracht. Uit financiële overwegingen heeft ze daarnaast allerlei bijbaantjes. De laatste maanden werkt ze in één van de huizen van een beroemde, oudere dame die boeken en toneelstukken schrijft.
Jaren geleden had Eileen een Franse vriend die enkele kamers bewoonde in de riante villa van deze dame. Zo leerde ze haar kennen. De vriend liep destijds stage in Nederland; van amore is al lang geen sprake meer, al bellen ze af en toe nog. De bekende bewoonster wist Eileen, ondanks al die jaren ertussen, snel weer te vinden en vroeg haar om te komen klussen.
Er werd een prijs afgesproken en daar had de eigenaresse geen enkel bezwaar tegen. Eileen ging enthousiast aan de slag. Ze repareerde kapotte deuren en tuinhekjes, verfde muren, waste en streek gordijnen. Maar de laatste tijd is haar vrolijkheid verdwenen.
Vandaag vertelt ze dat de mevrouw steeds met haar in gesprek wil.
“Ze heeft een heel leger jonge mensen om zich heen die haar met van alles helpen,” zegt Eileen, “maar voor de zware gesprekken kiest ze mij. Ze vraagt wat ik denk en vind, en reageert daar meteen op. Ze is van de woordgrapjes… ik word er gek van.”
Misschien kun je stoppen met het werk daar, stel ik voor.
“Ik moet nog twee dagen,” zegt Eileen. “Dan is de klus officieel klaar. Maar ze verzint steeds iets nieuws om me aan het werk te houden.”
Dan kijkt ze me aan en zegt:
“Vandaag zei ze tegen me: *‘Ik vind wat jij denkt zo cliché…’*”
Eileen wrijft over haar buik.
“Ja… ik heb buikpijn. Ik voel me leeg.”
“Je moet daar zo snel mogelijk weg,” zeg ik terwijl ik koffie inschenk.
“Ik wil dat ook,” zegt Eileen. “Maar er is steeds iets. Vandaag was er weer iets met de tuinslang. Ik moest onmiddellijk komen. Ik fietste veel te vroeg door de kou en de sneeuw… en er was helemaal niets met die tuinslang aan de hand.”
“De tuinslang,” zeg ik terwijl we de warme beker naar onze lippen brengen.
“De tuinslang. De wereld vergaat als je niet onmiddellijk naar de tuinslang komt kijken. Dramatiek over onbenulligheden. En het liefst over dingen van anderen.”
Dit is de celebrity in hart en nieren.
Mensen die leven van gesprekken, meningen en drama’s van anderen, maar ondertussen precies laten zien hoe leeg het daaronder is. Ze spreken veel, maar zeggen niets.
“Heb jij geen tuinslang?” vraagt Eileen.
We beginnen allebei hard te lachen.
Als ze wegfietst door de sneeuw, is de lucht iets lichter dan toen ze kwam.