EVEN ER TUSSENDOOR: EEN ONGELUKKIGE LIEFDE
Een ongelukkige liefde … Daar zong Noam Bettan over op het Eurovisie Songfestival. Iedereen maakt het mee. Dit verhaal is al eeuwen oud en toch moet ieder mens het opnieuw zelf beleven.
Hij zei:
“Hoe kan zij toch zulke dingen tegen mij zeggen? Het doet vreselijk veel pijn.”
Omdat hij helemaal opgeslokt werd door zijn verdriet, nam ik hem niet kwalijk dat hij nooit had beseft dat miljoenen mensen hem daarin voorgingen.
Ik vertelde hem dat ik, toen ik jong was, ooit een heel gedicht had geschreven over die boosheid en pijn die ontstaat wanneer je teleurgesteld raakt in de liefde.
“Ik vond het pas geleden terug bij het opruimen van een kast,” zei ik.
“En dan hoor je ineens dat mensen vroeger net zo kwaad, verdrietig en verward konden zijn als nu. Als iemand van wie je hield ineens uithaalt …”
“Lees voor wat je schreef,” zei hij kortaf, alsof ik over een toverstafje had gesproken.
GEDICHT: "VOORBIJ"
JE ZOCHT EN VOND
MIJN ZWAKKE PLEK
Je dacht mij diep
te kunnen kwetsen
DAT LUKTE GOED
EN ALS VERSTARD KEEK IK JE AAN
Ik schrok en zag
zo’n agressieve haat
en je gezicht leek een ballon
VAN OPGEBLAZEN NIETS
DAN LUCHT EN ZUCHT
ZO DESTRUCTIEF
EN OOK BEREID
TOT EXPLODEREN
maar ik liep weg
geen mikpunt meer
wat trillend en
onzeker nog maar
LANGZAAM VOELEND BETER TOCH ….
“Een mooi gedicht,” zei hij.
“Zo lang geleden al geschreven … Wie was diegene waar je toen zo kwaad op was?”
Daar kon ik hem helaas geen antwoord meer op geven.
Toen het gebeurde leek het allemaal ontzettend groot en dramatisch, maar in de loop van de tijd was ik zelfs zijn naam vergeten.
En ondanks alles wat er de laatste tijd in zijn leven gebeurd was, hoorde ik hem toen gelukkig weer even lachen.
“Alles gaat voorbij …,” zei ik.
“Iedereen moet bepaalde dingen meemaken.”