De Vredestrein: Een party in afwachting van de nieuwe route
Kymani en Benji hadden er op de redactie al dagen over gehoord van Carolyn Mercedes. Het zou een grote party worden op het zeekasteel van Uwe, Benji's stiefvader.
Carolyn was erheen gegaan om verslag te doen van de grote Eurolese modeshow. Een internationale gebeurtenis waarmee de nieuwe route van De Vredestrein werd gevierd. Grote merken, bekende gezichten, fotografen, camera's en gasten uit allerlei landen zouden aanwezig zijn.
En ook Solange was uitgenodigd.
Nu zaten Kymani en Benji in het donker, half verscholen achter een groep struiken aan de rand van de kade. Hun kleine auto viel nauwelijks op tussen de schaduwen.
In de verte schitterden honderden lichtjes. Het zeekasteel leek wel een drijvende stad. Muziek dreef over het water en af en toe klonk gelach.
Ze wachtten tot Solange na de afterparty weer naar huis zou gaan.
"Je zuster is niet van suiker," zei Kymani terwijl hij naar de verlichte loopplank keek. "Je maakt je veel te druk."
Benji antwoordde niet.
Hij bleef door de takken heen naar de kade kijken.
Kymani haalde zijn schouders op.
"Bovendien is Carolyn Mercedes aan boord. Die maakt een verslag van de modeshow. Zij houdt heus wel een oogje in het zeil."
Benji schudde zijn hoofd.
"Het gaat om Olaf."
"Olaf?"
"Die veel te netjes geklede zoon van Uwe."
Kymani moest lachen.
"Dat is toch die jongen met die twaalf modezaken?"
"Precies die."
"Wat is daar mis mee?"
"Dat weet ik niet," zei Benji. "Misschien juist niets."
Hij zweeg even.
"Dat vind ik verdacht."
Nu moest zelfs Kymani lachen.
Benji bleef ernstig.
"Hij zit achter Solange aan. Zij zegt dat ze hem wel mag. Maar ik moet hem niet."
"Waarom niet?"
"Hij is mij te beleefd."
"Dat is toch geen misdaad?"
"Nee. Maar hij is ook te glad."
Vanaf het water klonk een scheepshoorn.
Benji keek weer naar de lichtjes.
"Carolyn vindt hem geweldig. En zijn collectie ook. En Lyra loopt daar rond. Op zo'n drukke afterparty heeft niemand tijd om op iedereen te letten."
Kymani pakte zijn mobiel en begon een spelletje.
Benji bleef naar buiten kijken.
Hij kende Solange anders dan de anderen.
Vanaf het moment dat zij bij hem in huis kwam wonen was hij de broer geweest waarop ze kon rekenen. Ze hadden allebei genoeg meegemaakt om voorzichtig te zijn geworden.
Op zulke avonden kwamen oude zorgen soms vanzelf weer boven.
"Ik wil niet dat Olaf haar en Lyra naar huis brengt," zei hij uiteindelijk.
"Gewonnen!"
Kymani stak triomfantelijk zijn mobiel omhoog.
"Wat?"
"Mijn spel."
Hij stopte het toestel weg.
"En trouwens, de show is afgelopen."
Benji keek hem verbaasd aan.
"Hoe weet jij dat?"
"Carolyn is al onderweg naar huis. Ze heeft net een foto gestuurd."
Hij liet het scherm zien.
Daarop stond een model in een kleurrijk zwempak met bloemen- en dierenmotieven.
Benji keek nog eens.
"Een badmodenshow?"
"Blijkbaar."
"Wat heeft badmode met De Vredestrein te maken?"
Kymani dacht even na.
"Nou..."
Hij wees naar de foto.
"Als het deze zomer echt zo warm wordt als iedereen voorspelt, en de trein stopt ergens aan zee, dan springen de passagiers natuurlijk meteen het water in."
"Dat is jouw theorie?"
"Mijn theorieën zijn meestal uitstekend."
Benji snoof.
Kymani keek op zijn scherm.
"Nog tien minuten."
"Hoe weet je dat nou weer zo precies?"
Nu verscheen er een brede grijns op zijn gezicht.
"Omdat ik een afspraak heb gemaakt."
"Met wie?"
"Met Solange."
Benji keek hem wantrouwig aan.
Kymani haalde een klein metalen hangertje uit zijn zak.
"Ik heb haar een sieraadje gegeven."
"Wat doet dat ding?"
"Niet veel."
"Dat klinkt niet geruststellend."
"Er zit een verborgen knopje op."
Benji keek hem aan.
"En?"
"Als ze daarop drukt krijg ik een seintje."
"Dat heb je bedacht omdat ik volgens jou zit te piekeren?"
"Al een hele week."
Voor het eerst die avond moest Benji glimlachen.
Een paar minuten later verscheen beweging op de verlichte loopplank.
"Daar."
Kymani wees.
Solange kwam naar buiten.
Naast haar liep Lyra.
Zelfs van grote afstand was de beroemde zangeres herkenbaar.
En enkele passen achter hen verscheen Olaf.
Netjes gekleed als altijd.
Hij sprak met grote armgebaren en wees richting een glimmende SUV die vlakbij stond geparkeerd.
Benji startte onmiddellijk de motor.
"Rustig," zei Kymani.
Maar Benji reed de kade al op.
Ze kwamen precies op tijd naast het drietal tot stilstand.
Olaf was nog bezig met uitleggen waarom zijn auto waarschijnlijk comfortabeler was.
Benji liet zijn raampje zakken.
"Goedenavond."
Solange keek verrast op.
"Benji!"
Lyra begon onmiddellijk te lachen.
"Ik had al zo'n vermoeden dat jij ergens in de buurt zat."
Benji stapte uit en opende het portier.
"Stap maar in, dames."
Olaf keek even van de auto naar Benji.
Daarna glimlachte hij beleefd.
Zoals altijd.
Misschien zelfs iets té beleefd.
"Dat is heel vriendelijk van je," zei hij opgewekt.
"Geen probleem," antwoordde Benji.
Van binnen dacht hij iets anders.
Maar dat hield hij voor zichzelf.
Solange en Lyra stapten in.
Kymani stak vrolijk zijn hand op.
"Tot de volgende halte."
De muziek van het feest waaide nog altijd over het water.
Achter hen schitterde het zeekasteel als een drijvende droom.
Voor hen lag de donkere weg.
"Morgen reizen we verder met De Vredestrein," zei Benji.
En terwijl de auto langzaam van de kade weg reed, bleef Olaf achter tussen de lichtjes van het feest, keurig glimlachend als altijd.
Dat maakte Benji eigenlijk alleen maar wantrouwiger.